اینم عکس داداش سلمان ما هست که همه ما به او ارادت داریم که هیأت موکب العباس راهم می گرداند

لینک عکس

لینک عکس

لینک عکس

یک شب که ضیافتی در کاخ بر پا بود مردی آمد و خود را در برابر امیر به خاک انداخت و همه ی مهمانان او را نگریستند و دیدند که یکی از چشمانش بیرون آمده و از چشم خانه ی خالی اش خون می ریزد. امیر از او پرسید((چه بر سرت آمده؟ )) مرد در پاسخ گفت ((ای امیر پیشه ی من دزدی ست امشب برای دزدی به دکان صراف رفتم وقتی که از دیوار بالا می رفتم اشتباه کردم و داخل دکان بافنده شدم. در تاریکی روی دستگاه بافندگی افتادم و یک چشمم را از دست دادم. اکنون ای امیر می خواهم داد مرا از مرد بافنده بگیری.))

زمانی در شهر باستانی افکار - دو مرد دانشمند زندگی می کردند که با هم بد بودند زیرا که یکی وجود خدایان را انکار می کرد و دیگری به آنها اعتقاد داشت.

لینک عکس

عکس سلطان سهیل در برف در حوالی رشتیان 

کوه بلندی بود که لانه ی عقابی با چهار تخم بر بلندای آن قرار داشت. یک روز زلزله ای کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که یکی از تخم ها از دامنه ی کوه به پایین بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس بود. مرغ ها و خروس ها می دانستند که باید از این تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگه دارد تا جوجه به دنیا بیاید. یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد. جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی از درون او فریاد می زد که تو بیش از اینی تو بیش از اینی تو بیش از اینی ...

سه مرد در می خانه ای گرد آمدند. یکی بافنده بود دیگری نجار و دیگری گورکن.بافنده گفت: امروز یک کفن کتان خوب به دو سکه ی زر فروختم. بیایید هر چه می خواهیم شراب بنوشیم. نجار گفت: من هم امروز بهترین تابوتم را فروختم. یک پاره ی بزرگ گوشت بریان با شرابمان می خوریم. گور کن گفت: من هم یک گور کندم ولی مشتری دو برابر مزد داد. بیایید نان و عسلی هم بخوریم. آن شب کار می خانه گرم بود و می خانه دار هم دستهایش را به هم می مالید و به زنش لبخند می زد زیرا مشتریان خوب خرج می کردند. هنگامی که می رفتند ماه در اوج آسمان بود وآن سه مرد در راه با هم آواز می خواندند و عربده می کشیدند. می خانه دار و زنش در درگاه می خانه ایستاده بودند و با نگاه آنها را دنبال میکردند. زن گفت: آه چه آقایانی! چه گشاده دست وچه سر خوش! ای کاش هر روز این بخت را برای ما به ارمغان می آوردند. آنگاه پسر ما نمی بایست می خانه دار شود و این همه کار کند. می توانستیم او را به مدرسه بگذاریم.

تیغه ی یک گیاه به یک برگ پاییزی گفت: هنگام افتادن چه سر و صدایی می کنی! همه ی رویاهای زمستانی مرا به هم می ریزی. برگ بر آشفت و گفت: ای فرو مایه ی فرو نشین! ای موجود بی آواز بد خلق تو در هوای بالا زندگی نمی کنی و از صدای آواز چیزی نمی فهمی . آنگاه برگ پاییزی روی زمین خوابید و به خواب رفت. چون بهار رسید باز بیدار شد و تیغه ی گیاه شده بود. هنگامی که پاییز آمد و خواب زمستانی او را فرا گرفت و برگ ها از همه جای او می ریختند و زیر لب با خود می گفت وای از دست این برگ های پاییزی! چه سر و صدایی می کنند! همه ی رویاهای زمستانی مرا به هم می زنند.

همیشه و همه جا در فعالیت

لینک عکس

لینک عکس

دیگه تمام سایت شد عکس برادر حسن.چه کنیم رفیقست دیگه...